Polariteit

De wet van de tegengesteldheden

Polariteit is een van de moeilijkste begrippen, waar wij mensen mee te maken hebben. Je zult dit begrip in beschouwingen op deze site tegenkomen, omdat het met alles en iedereen op deze wereld, en zelfs daarbuiten, te maken heeft. Zelfs de zondeval, zoals beschreven in de Bijbel wordt door de esoterische psychologie wel eens als de polariteit gezien. Hoe wil een mens dit kunnen begrijpen, als een jarenlange indoctrinatie heeft plaatsgevonden of als mensen hun hele leven lang door kerkelijke invloeden niet anders meer kúnnen denken? Ik veroordeel niets of niemand, want ook de kerkelijke instituties zijn overtuigd van hun gelijk.

Polariteit is in mijn beleving niet alleen een hulpmiddel maar ook een toestand, een natuurlijke wetmatigheid die altijd en overal bestaat, zowel in als buiten ons, het is de wet van de tegengesteldheid. Polariteit is er in de mens zelf, in de planten- en dierenwereld, in cijfers, getallen, digitaal of analoog en ook in letters, woorden, zinnen en boeken. Tegenover materie staat antimaterie, tegenover microkosmos staat macrokosmos, tegenover een dader staat een slachtoffer, in de mens zélf zitten beide aspecten verborgen, de ene keer uit zich de kant van het daderschap, de andere keer die van het slachtofferschap. Wij hebben als mens zelfs mannelijke en vrouwelijke kenmerken en eigenschappen, zelfs als wij dat niet willen aannemen.

Deze wetmatigheid bepaalt ons hele bestaan, onze kijk naar dat bestaan en ons denken en handelen. Hij bewerkstelligt conflicten, maar heeft ook de oplossing in zich. Het lijkt vrij eenvoudig, maar de wet van de tegengesteldheden is een van de moeilijkste thema's in het leven van een mens. Esoterisch gezien is het te vergelijken met de zondeval, waarbij de mens vanuit het paradijs (eenheid) in de werkelijkheid (de wereld van tegengesteldheden) terecht komt. Om dit te begrijpen zul je eerst het e.e.a. in je leven moeten hebben meegekregen over religies, mythen, geschriften en/of verhalen Waarlijk niet eenvoudig en al zeker niet voor politiemensen, officieren van justie, advocaten en rechters. Er zal altijd wettig en overtuigend bewezen dienen te worden, geheel volgens vastgestelde regels en wetten. En wat te denken van daders en slachtoffers, die de criminele handelingen op totaal verschillende manieren beleven? Politiemensen worden vaak "gemangeld" tussen al die verschillende belangen. Dan moet je toch wel sterk in je schoenen staan, wil je daar altijd op een evenwichtige, rechtschapen en vooral onpartijdige manier mee omgaan, want hoe je het wend of keert, ook wij bevinden ons altijd slechts aan één kant van die tegengesteldheden, wij zullen hoogstens wisselen van de ene pool naar de andere, nooit zullen wij in beide tegengesteldheden tegelijk kunnen bevinden. Dat kunnen ook daders en slachtoffers niet, en ook niet de andere functionarissen. Begrijp je hoe complex dit thema is?

Paradoxen zijn aan de orde van de dag; wat mij menen te zien als tegengesteldheden, zijn dat opeens niet meer als je er wat dieper induikt. Oorlog is dan niet meer vanzelfsprekend de tegengestelde pool van vrede, want oorlog is de vader van alle dingen (Heraclitis). Een ziektesymptoom is dan geen grillig lot van de natuur of een genetisch wangedrocht meer, opeens tonen zij nieuwe kansen, laten zij ook de geneeskracht zien, in tegenstelling tot de verwoesting. Oorlog kun je ook vertalen naar elke willekeurig groot of klein conflict, een lichamelijke ontsteking, schizofrenie, een taalstrijd of religieuze tegenstellingen (esoterische psychologie). Overal en op alle niveaus worden oorlogen uitgevochten, grote en kleine en overal waar men uitgevochten is, ontstaat iets nieuws, hoe dan ook (filosofie). Er komt een andere regering, de infrastructuur wijzigt drastisch, er komt een nieuwe munteenheid, de landen die bij de oorlog betrokken waren gaan samenwerken, terroristen worden regeringsleiders, immuniteitssystemen veranderen, virussen nemen andere vormen aan, mensen vinden na een scheiding nieuwe partners etc. etc. De politie en anderen binnen ons rechtsysteem blijven onverdroten en in volle overtuiging strijden tegen criminaliteit zonder te beseffen dat het eigenlijk zaak moet zijn de criminaliteit te begrijpen in al zijn essenties in plaats van er tegen te strijden. De medische wereld trekt massaal ten strijde tegen allerlei ziektesymptomen terwijl ook hier blindheid optreedt tegen de diepere psychologische betekenis ervan. Begrijp me goed, ik wil hier niet zeggen dat verkeerd is wat wij mensen doen, want ook strijd voeren heeft evenveel bestaansrecht. Het is geen kwestie van het een goedkeuren en het andere afwijzen, het is een kwestie van bewustwording in de zin van zich openstellen voor alles wat mogelijk en onmogelijk is, voor beide tegengesteldheden.

Een ding staat vast nadat een oorlog is uitgevochten.De polariteit blijft bestaan, daar kan geen enkele oorlog, hoe hevig ook, verandering in aanbrengen. Daar zouden mensen eigenlijk 'n keer bij stil moeten blijven staan.

Er is heel wat te vertellen over polariteit!