Nieuwe dag

Nieuwe dag

de ogen zojuist geopend
knipperend met de leden
wimpers zijn nog in verwarring
zoveel moois in één enkel moment

terwijl de dag voorzichtig kriekt
de zon stijgt naar grote hoogte
om de aarde te verwarmen
opdat men verrukt wordt

een nieuwe dag biedt alles
wat nog in het verschiet ligt
zelfs voor moeder Maas
is dit een dankbaar tafereel

stromend van oorsprong naar zee
daar waar alles samenstroomt
om vervolgens door de zon
te worden opgewarmd

omhoog te stijgen en door de wind
aangemoedigd opnieuw aan land te gaan
zich leeg te storten over de wereld
van mensen, dieren en bomen

alles laaft zich aan deze Bron
het water zoekt zijn weg
naar onbekende oorden
tot in onze diepste wezens

met dank aan de stralende zon
die weet dat de mens ernaar kijkt
zich telkens weer verwondert
over dit onmetelijke wonder.

een tredmolen van dagen
rondtollend met de zon
eindeloze vriendschap
gesloten op deze nieuwe dag

Foto: © Selena Coumans, Stein
Tekst: © Jacques Smeets 14-02-2019

Winterkou

Winterkou

ik heb het koud
innerlijk koud
in mezelf
tot in de botten

de zon biedt warmte
aan dit koude tafereel
ik laat de rust met rust
laat ook de bank achter

op mijn weg door
het winterlandschap
idyllisch plekje natuur
verse sneeuw op de takken

bescherming biedend
tot aan de lente
koesterend in de zon
weidse blik over het land

mijn ogen zoeken steun
in wat ik zie en wat ik voel
de kou in mijn lijf verdwijnt
warmte stroomt door me heen

levenskracht overheerst
bij dit winters plaatje
goddelijk bijna
ik stap stevig door

Koning Winter maakt me blij
spieren en botten leven op
in gedachten is het al lente
nieuw leven op komst

het winterkoninkje huppelt blij
van hot naar her en weer terug
ik huppel mee op zijn cadans
cadans balans, rust

winterkou is noodzakelijk
voor mens en natuur
getijde na getijde
zolang de aarde is

Foto: © Ronald Smeets

 

Pardon?

Pardon?

kinderogen verwachtingsvol
vragend, soms smekend
papa en mama onzichtbaar
teruggetrokken achter de schermen

politici buitelen over straat
struikelend over elkaars woorden
pardon, ik struikelde over mijn imago
sorry dat ik even niet aan jullie dacht

camera’s klikken en draaien
langs tafels, gevuld met onbegrip
met weel woorden en toch nietszeggend
menselijke decorvulling klapt

om zoveel onbenul
kille kijkcijfers versus hartstocht
hardvochtigheid en akkoord in strijd
met menselijkheid en empathie

buiten het oog van de camera
de rauwe werkelijkheid
van vluchtelingen en gelukzoekers
mensen van vlees en bloed

de bewindsman in discretie gehuld
bekijkt en studeert dossiers
veel dossiers, teveel mensen
dat verdomde akkoord

twijfel, angst voor de publieke opinie
voor een diepe val in het ongewisse
extreem rechts ligt op de loer
verzamelt munitie en slijpt de messen

kinderlijk pardon?
vergeet het maar, stop de invasie
welke invasie, welke vijand?
grenzen vervagen of verscherpen

kinderen aan tv-praattafels
papa en mama achter de schermen
je ziet ze niet, zijn ze er wel?
onbegrip en ongeloof

vertegenwoordigers van hulporganisaties
idealisten en wereldverbeteraars
advocaten en rechters
de IND en een staatssecretaris

voeren de boventoon
de kinderen verwachtingsvol
soms pratend aan tafels
meestal stilzwijgend in centra

uiteindelijk lukt het
er is politieke beweging
starheid versoepelt schijnbaar
voor het oog van de camera’s

verkiezingen komen eraan
het gaat om winst of verlies van imago
om politieke status, niet om kinderen

Pardon?

Kunstwerk: © Jacqueline Desmet Turnhout (B.)
Tekst: © Jacques Smeets

Beschermd

Deze foto is gemaakt door mijn  zoon Ronald Smeets (1981) uit Geleen. Een van zijn hobby’s is fotografie.
Een aantal jaar geleden is hij gestart met het maken van een serie foto’s over, wat hij noemt zijn ‘achtertuin’, de provincie Limburg. Hij ontwikkelde een website en daarop is nu reeds een aantal schitterende foto’s te bewonderen. Er zullen er nog veel meer volgen.

Klik hier om op de website te komen en te genieten van de prachtige foto’s.

De bijgevoegde foto heeft hij gemaakt in het Schaelsbergerbos te Oud-Valkenburg, vlakbij de plek waar ‘de Drie Beeldjes’ staan. Het pad over het bruggetje voert naar kasteel Schaloen.

Ik schreef er het volgende gedicht bij:

 

Beschermd

het voelt goed
ik ben verheugd
de zon ziet toe

stuurt zijn stralen
naar mijn gemoed
maakt mij warm

van buiten en van binnen
geworpen schaduwen
manen mij tot rust

immers licht en schaduw
zijn vrienden van de zon
omarmen mij zoals ik ben

de zon lijkt te zeggen
ga op weg vriend
naar nieuwe ervaringen

geschonken energie
ik hoef slechts te leven
op mijn gekozen weg

licht en schaduw
begeleiden mijn tred
tot aan het einddoel

zonder oordeel
in liefde voor mij
ik voel beschermd

Foto: © Ronald Smeets 2019
Tekst: © Jacques Smeets 2019

Een andere kijk op daders en slachtoffers

Er zijn van die gebeurtenissen in iemands leven, die nooit meer worden vergeten, zeker als ze een diepe indruk hebben gemaakt. Als iemand slachtoffer van een misdrijf is geworden, kan het leven van die persoon en dat van zijn of haar omgeving drastisch veranderen. Het lijkt daarom zinvol om hier eens bij stil te blijven staan. Politiemensen hebben dagelijks te maken met daders en slachtoffers. Niet ieder misdrijf wordt even ernstig opgevat, zowel door de burger als door de politie. Het hangt van de ernst van het feit af hoe slachtoffers en daders worden benaderd. Eén zaak is voor de meesten onder ons wel duidelijk: datgene wat de dader het slachtoffer aandoet is verkeerd of abnormaal en moet daarom bestraft worden. Als er sprake is van onderling geweld in de criminele sfeer dan zijn we nog wel eens geneigd om te zeggen: eigen schuld, dikke bult.
Lees verder →

De Boekenbeurs

Een weekend in december. Boekenbeurs in Kermt-Hasselt (B.) Ik was daar, niet om tweedehands boeken te kopen maar om m’n eigen producties aan de man of vrouw te brengen.

Mijn twee boeken heb ik frivool en uitdagend uitgestald op de speciaal voor mij gereserveerde tafel. Samen met mijn waker van dienst: een miniatuuruitgave van De Blauwe Diender.
Ik werd, net als een hele keur aan andere schrijvers, uitgenodigd om mij tussen de handelaren te scharen, opdat er meer publiek op de beurs af zou komen. Een goed idee? Je weet het niet. Komen mensen alleen maar naar zo’n beurs om op zoek te gaan naar een speciaal boek dat niet meer in de handel te krijgen is of hopen ze te scoren met een of meerdere boeken voor een paar Euro’s? Zouden er echt mensen zijn die kennis willen maken met relatief onbekende schrijvers en een praatje aanknopen om daarna verblijd huiswaarts te keren in de gedachte dat zij niet alleen een bijzonder boek hebben aangeschaft, maar ook nog een mooi en diepgaand gesprek hebben gevoerd met de schrijver zelf?
Lees verder →

Recensie Blauwe Diender

Boek De Blauwe DienderHier is een mooie recensie van auteur Jos Bours (van  de twee schitterende boeken ‘De Jongens van het Glaspaleis’ en ‘Duvelsprie’) over mijn boek De Blauwe Diender. De eerste uitgave was in december 2009, dat is alweer 9 jaar geleden. Blijkbaar is het boek nog steeds populair en mijn verwachting, dat het boek een tijdloos karakter zou krijgen, lijkt hiermee bewaarheid te worden.

Lees verder →

Het politieverhoor

Boek De Blauwe DienderGedurende mijn politieloopbaan was ik ruim 12 jaar tactisch rechercheur. Dat betekende dat ik heel erg veel onderzoeken heb ‘gedraaid’ en dat ik ontelbare verhoren van aangehouden en/of in verzekering gestelde verdachten heb gedaan.
Over die verhoren is de laatste tijd nogal wat te doen.
De vraag wordt regelmatig gesteld of een verdachte zijn verklaring in volledige vrijheid en zonder dwang heeft afgelegd. Verder is de discussie opgelaaid of een verdachte die zich op zijn zwijgrecht beroept, daar altijd goed aan doet.
Lees verder →