Review De Blauwe Diender

Tijdens de FINISsage van de Kunstmanifestatie Overmunthe XXVII in de Terpkerk te Urmond, ontmoette ik op 22 september 2016, de bekende Nederlandse dichter Ton Delemarre (Scheveningen, 1933). Hij droeg tijdens  de afsluiting van de expositie een aantal prachtige gedichten voor en ik kreeg de eer om een eigen bijdrage te leveren door een tweetal zelfgeschreven stukjes poëzie voor te dragen. Voor en na de FINISsage heb ik uitgebreid met Ton en zijn lieve vrouw Ada kunnen praten. Zeer aimabele mensen, wereldburgers, met wie je over elk willekeurig onderwerp een mooi gesprek kon voeren.
Lees verder →

Politie aan huis

hans-kicken-26-juli-1974-n-a-v-dodelijke-schietpartij-in-geleenPolitieman werd je in 1969 niet zomaar. Daar ging een hele lange procedure aan vooraf.
Een belangrijk onderwerp gedurende de sollicitatieprocedure was een huisbezoek door iemand van het politiekorps waar je had gesolliciteerd. Dat gebeurde dus ook bij mij. In de zomer van 1969 stond er geheel onverwacht een man aan de deur bij mijn ouders. Gelukkig was mijn vader niet thuis.
Lees verder →

De zak van zwarte Piet

zwarte-pietHet heen en weer krijg je ervan, net zoals je het heen weer krijgt op de boot welke je vanuit Spanje naar Nederland voert. Is het niet van de golvende zee, dan is het wel van die hossende Pieten op muziek als ‘zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan’. Een boot trouwens, die mij sterk doet denken aan de slavernij van weleer.
Lees verder →

Reactie op artikel Moreel Besef in deBonjo

moreel-besef-oktober-2016

Recent plaatste ik bovenstaand artikel op mijn weblog het artikel ‘Moreel Besef’. Ik schreef erbij dat dit artikel geplaatst was in deBonjo, krant over Strafrecht en Detentie, van oktober 2016. De eindredacteur Paul Grijpma legde mijn artikel voor aan advocaat Semra Aytemur, die ik in het artikel had genoemd en waarover ik enkele kritische kanttekeningen plaatste. Grijpma deed dit voordat het nummer van deBonjo uitkwam.

De advocate reageerde op het artikel en de redactie van het blad plaatste deze direct onder het artikel.
Hier is haar reactie:
reactie-van-advocaat-semra-aytemur

Even niet letten op het reclamekaterntje van Theo Hiddema. Hij heeft geen enkele relatie tot het artikel.
Intussen heb ik via Social Media contact met Semra Aytemur en ik zal met haar in dialoog gaan over de inhoud van onze artikelen.

Tuig van de richel

Zo noemde premier Rutte de raddraaiers uit Zaandam, die de politie openlijk voor de camera’s te kakken zette, obsceen gedrag vertoonde en zelfs op een politieauto stond te springen.
Ik heb geen moeite mee met de gebruikte term door Rutte. Zeg nou eerlijk, is dat niet precies wat jij ook dacht? Rutte leek me oprecht boos, maar je weet het nooit met politici. Met aankomende verkiezingen zou het ook retoriek kunnen zijn.
Lees verder →

Beroeps(z)eer

Tijdens mijn eerste kenben-c-vrije-keuze6-jpg-064nismaking met de website van Stichting Beroepseer, viel mij op dat er gesproken werd over beroepseer en beroepszeer. Die ene letter z maakt ’n hele wereld van verschil. Terugkijkend op mijn leven als politieman kreeg ik natuurlijk met beide te maken. Zowel de eer als het zeer zorgden ervoor dat ik tijdens mijn 43-jarige loopbaan bij de politie doorlopend veranderde, ook in mijn persoonlijke leven. Dat is maar goed ook, ik zou anders totaal vastgeroest en gedesillusioneerd het korps hebben verlaten, als ik het zou hebben overleefd.
Lees verder →

Review De Blauwe Diender

Goed boek waarin Jacques heel duidelijk verwoordt wat het betekent om
een ” blauwe diender ” te zijn. Door jouw boek te lezen heb ik een
andere kijk gekregen op het leven van een politieman, uiteraard ben
jij op de eerste plaats ook een mens van vlees en bloed. Men oordeelt
vlug als er iets gebeurt waarbij politie is betrokken en door jou heb
ik de andere kant kunnen ervaren en dat was zeker de moeite waard.
Ik kan me ook heel goed voorstellen dat het regelmatig zorgde voor
frustratie, je werk naar eer en geweten willen doen maar gehinderd
worden door ….vul maar in.
Tijdens je hele werkzame leven als politieman werd je en voelde je je
gesteund door de achterhoede, je echtgenote in deze en dat wil ik toch
ook even vermelden aangezien dat niet altijd vanzelfsprekend is.
Zij zal regelmatig thuis hebben gezeten in angst en maar hopen dat je
weer heelhuids thuis zou komen, er zijn genoeg politiemannen die het
niet meer kunnen navertellen!

Ria Peters