Boeven zijn het!

Zoals je wellicht weet verbleef ik recent vier weken in het ziekenhuis. Na een ingrijpende operatie en een aantal dagen observatie en verzorging werd ik op 2 augustus ontslagen.
Vlak voor het ontslag werd ik nog even door de behandelend arts bekeken. Er volgde een onderlinge discussie of er vrouwen- of mannenkatheters moesten worden besteld voor de wondspoeling. Mij maakte het geen bal uit, ik had geen puf om daarover te praten. Als ik ze maar niet zelf hoefde te bestellen. Daarover hoefde ik mij geen zorgen te maken, verpleegkundigen zouden de bestelling bij mijn eigen apotheker doorgeven en alles zou aan huis worden bezorgd. So far so good, zou je zeggen.

Ik was nauwelijks een paar uur thuis toen ik werd gebeld door een apothekersassistente. De vrouwenkatheters kon zij niet declareren bij de zorgverzekeraar. Het ging immers om incontinentiemateriaal dat voor vrouwen bestemd was. Ik zou ze dus zelf moeten betalen en deze dingen kostten € 4,50 per stuk. Ik dacht even dat het om een flauwe grap ging, maar zij bleek bloedserieus.
Ik zal hier maar niet beschrijven wat ik allemaal tegen de assistente heb gezegd, maar zij schrok er zodanig van dat zij de eigenaar van de apotheek zou laten terugbellen. Een paar uur later belde hij mij inderdaad op en legde mij uit hoe er met dit soort bestellingen gehandeld diende te worden. Ik zou binnenkort een rekening ontvangen. Hij adviseerde mij om hierover te reclameren bij de zorgverzekeraar. Dat was ik sowieso al van plan. De apotheker sprak over ‘boeven’ toen hij het over de zorgverzekeraars had. Alsof apothekers allemaal heilige boontjes zijn.

Een paar dagen geleden ontving ik de factuur. Het ging om een bedrag van meer dan honderd Euro.
Ik heb vervolgens een bericht via het contactformulier naar mijn zorgverzekeraar (PZP) gestuurd en een dag later kreeg ik een telefoontje van Ilse, een vriendelijk klinkende mevrouw. Zij had de e-mail gelezen en was het helemaal met mij eens dat de bewuste katheters gewoon door de verzekeraar zouden worden vergoed en dat ik daarvoor helemaal geen rekening van de apotheker had moeten krijgen. De apotheker had volgens haar de regels omtrent wel of niet declareren blijkbaar onjuist geïnterpreteerd. Uiteindelijk is er contact geweest tussen de apotheker en verzekeraar en werd de zaak afgehandeld.

Ik heb de factuur teruggegeven aan de apotheker. Ik kreeg nogmaals een uitleg over hoe het automatische declaratiesysteem werkte en dat hij niets anders had gedaan dan wat hij had kunnen en moeten doen. Het systeem had de zaak zodanig geïnterpreteerd dat de katheters niet vergoed zouden worden. Er komt blijkbaar geen mens meer te pas bij de declaraties. Alleen als er wordt gereclameerd.
Ik heb tegen de goede man gezegd dat hij en zijn collega’s in opstand zouden moeten komen tegen deze systemen en vooral tegen de verzekeraars, die hij zo ‘liefkozend’ boeven noemde. Hij zou een rebel moeten zijn die opkomt voor zijn klanten, de patiënten. Het is van de gekke dat hij iets niet kan of wil declareren bij de verzekeraar en dat deze laatste tegen de patiënt zegt dat dit wel kan.
De apotheker gaf mij overigens gelijk dat ik hiertegen in opstand kwam. In plaats van mij gelijk te geven, had hij veel beter zelf in opstand kunnen komen. Zijn gedrag toont de slaafsheid aan die apothekers in zijn algemeenheid tonen t.a.v. de zorgverzekeraars.

Er zal niet veel veranderen binnen deze systematiek. Maar ik weet zeker dat ik heel nauwkeurig in de gaten hou wat ik voor rekeningen over de zorgkosten ontvang. Ik zal mij wel rebels gedragen en rechtstreeks de zorgverzekeraar en apotheker aanspreken op hun gedrag en handelen.
Dat zouden veel meer mensen moeten doen. Toch?

 

12 Comments

  1. Inderdaad; dit zouden meer mensen moeten doen. Je moet daar wel de tijd voor willen nemen. en volgens mij zit daar het probleem. de meeste mensen willen hier gaan tijd aan besteden omdat ze waarschijnlijk denken dat dit verloren tijd is.

    Reply
    • Dat zou kunnen Egon. Maar de tijd die ik hierin stan valt reuze mee. Ik heb slechts één e-mail middels het contactformulier van de website van de verzekeraar hoeven te maken. Dat heeft max. een kwartiertje tijd gekost. Ik ontving twee telefoontjes van de verz.mij., heb een keer met de apotheker gebeld en ik ben een keer naar de apotheker gegaan om hem de rekening terug te brengen.

      Reply
  2. Ik ben het helemaal met je eens.
    De apothekers zijn in het algemeen veel te slaafs richting zorgverzekeringen terwijl zij eigenlijk meer zouden moeten opkomen voor de belangen van hun klanten.

    Reply
  3. He Jacques,
    aller eerst beterschap. Je moet voor de lol eens kijken door hoeveel mensen het gebruik van jouw kamer of behandelruimte in rekening word gebracht. Ik kan me herinneren, dat 18 jaar geleden bij de geboorte van mijn zoon, iedere arts die de bevallingsruimte opliep deze ruimte in rekening bracht. Vier keer in totaal ! Geld moet rollen………….

    Reply
  4. Jacques, ook ik heb recent zo iets meegemaakt met een rekening voor een kleine nabehandeling van de orthodontist voor mijn dochter. Zorgverzekeraar kon haar vroegere behandelingen niet meer terugvinden in de administratie, dus geen vergoeding? Maar eens kwaad de telefoon gepakt en 3 dagen en een aantal emails verder werd het “uit coulance” wel vergoed. Volgende eventuele nabehandeling moet een hele nieuwe aanvraag gedaan worden die beoordeeld wordt door hun medisch adviseur?? Komt toch de DGVP
    weer terug dan? Groetjes Armand

    Reply
    • Heb tegen mijn apotheker gezegd dat wij nog niet zo heel lang geleden ’n hele goeie particuliere verzekering hadden en dat daar zelden problemen omtrent declaraties bestonden. Declaraties die wij toen zelf indienden. Hij keek mij eens aan alsof ik iemand was die van een andere planeet kwam 🙂

      Reply
  5. De DGVP is toch al wat jaartjes geleden, Jacques. Die waren inderdaad veel soepeler dan nu de PZP. Maar vergeleken met andere particuliere verzekeringen zeker niet goedkoop. Wij waren daar dan ook “verplicht” verzekerd! Kregen wel alles betaald, geen gezeik met eigen risico en zo.

    Reply

Laat een bericht achter.