Over het weer gesproken

‘Wat ’n weertje hé?’

16la_koeien

Schilderij: Alfons Smeets Schin op Geul

Deze opmerking is in deze warme zomertijd de meeste gebruikte, wanneer bekenden (en soms ook onbekenden) elkaar toespreken. Volgens mij komt dat doordat er een verkleinwoord wordt gebruikt, dat de klemtoon op ‘weertje’ wordt gelegd en dat de woorden op een vrolijke, opgeluchte manier worden geuit.
Want zou je zeggen: ‘Wàt ’n weer, hé?’ en je legt de klemtoon op ‘wat’ en je klinkt ’n beetje sikkeneurig, dan weet je direct dat het buiten regent, stormt of te koud is.
Volgens mij is het weer het meest besproken onderwerp in ieders mensenleven. Ik laat me er hier ook door meeslepen.
Lees verder →

Onder het licht van de lantaarn

De muzikanten Ivo Rosbeek en Paul van Loo uit Heerlen hebben wij (mijn vrouw en ik)  in onze harten gesloten. Voor ons zijn zij dit op muzikaal gebied mensen die weten hoe ze anderen in hun hart en gevoel kunnen raken.
Intussen zijn wij min of meer bevriend geraakt met Paul van Loo.
Zijn gevoelige teksten weten telkens onze snaren te treffen. Met name waar het gaat om relaties binnen familie (b.v. ouders/kinderen).

Dit liedje gaat over vader en zoon. Het staat op de cd De Vertellers. Een verzameling van prachtige luisterliedjes.
Onder het licht van de lantaarn komt de inspiratie volledig tot leven en tot zijn recht.

 

Voor de mensen die niet alles verstaan is hier de volledige tekst in het Nederlands:

‘Het huis uit, de stad in, ’t is alsof jouw leven mij omringt
Jouw ziel, jouw gedachten, alsof de dood van achter op me springt
En de hemel, de hemel, die voller is dan het land kan zijn, de hemel

Maar ik zoek niet naar de hemel, ik zoek niet naar de hel
Ik zoek naar de verhalen, die niemand meer vertelt
In het licht van de lantaarn, in regen en in wind
Opeens kom ik hem tegen, de vader van het kind

De stad uit, het bos in, duizend zielen zingen in de wind
Regen en tranen spannen samen, tot ik leeg ben en verblind
En de hemel, de hemel, die voller is dan het land kan zijn, de hemel

Refrein….

Het bos uit, de weg terug, ’t leven glinstert zacht
De lichtjes, de feestjes, het Glaspaleis weerspiegeld in de nacht
En de hemel, de hemel, die voller is dan het land kan zijn, de hemel

Refrein…..

Deze originele Nederlandse tekst behoort bij het lied ‘Lantaarn’ van de recent overleden zanger Thé Lau.
Ivo Rosbeek (arrangeur) en Paul van Loo (zanger) hebben de tekst vertaald in het Heerlens dialect.
Aan het slot van het laatste refrein hoor je Paul in het Heerlens dialect zingen:
‘Opeens kom ik je tegen, jij de vader, ik het kind’