Uitreiking Persprijs Jacques van Veen

Op donderdag, 1 december 2016, was ik bij de uitreiking van de Persprijs Jacques van Veen, in de Koninklijke Industrieele Groote Club, gelegen aan de Dam te Amsterdam. Een historisch gebouw, waar in 1788 de Doctrina et Amicitia opgericht, een leesgezelschap waarvan de meeste leden lid waren van de in dat jaar verboden patriottische club ‘Vaderlandsche Sociëteit’. Afkomstig uit de Amsterdamse koopmansstad, de rechterlijke macht, het notarisambt en de ambtenarenwereld. Het was een ontmoetingsplek waar revolutionaire comités werden gevormd.
Lees verder →

Review De Blauwe Diender

Tijdens de FINISsage van de Kunstmanifestatie Overmunthe XXVII in de Terpkerk te Urmond, ontmoette ik op 22 september 2016, de bekende Nederlandse dichter Ton Delemarre (Scheveningen, 1933). Hij droeg tijdens  de afsluiting van de expositie een aantal prachtige gedichten voor en ik kreeg de eer om een eigen bijdrage te leveren door een tweetal zelfgeschreven stukjes poëzie voor te dragen. Voor en na de FINISsage heb ik uitgebreid met Ton en zijn lieve vrouw Ada kunnen praten. Zeer aimabele mensen, wereldburgers, met wie je over elk willekeurig onderwerp een mooi gesprek kon voeren.
Lees verder →

stress in het hoofd

BLAUWEDIENDER-07ABewegingswetenschapper Peter Renden van de Vrije Universiteit Amsterdam deed, samen met een aantal andere wetenschappers,  onderzoek naar het trainen van politieagenten in stressvolle situaties en promoveerde daarmee in 2015 . Hij stelt dat er sprake kan zijn van een acute levensbedreiging en er moet al heel snel in split seconds worden gehandeld. Renden heeft het over “vette stress”, waardoor je niet altijd kunt uitsluiten dat het anders loopt dan je wilt. Stress hakt in op je vaardigheid van handelen. Hij stelt voor dat er meer uren en vooral realistischer wordt getraind door de politie. Hij duidt met name op zelfverdedigingstechnieken.
Lees verder →

Recht op privacy bij ziekmelding

Opeens overkomt het je toch. Je word ziek. Niet zomaar een beetje ziek, nee, echt ziek. Langdurig. Jarenlang was er niets aan de hand. Velen onder ons zal dit bekend voorkomen.
Het overkwam mij ook, intussen vele jaren geleden. Elke dag opnieuw ging ik goedgemutst aan de slag om de wereld ’n stukje veiliger te maken. Immers, dat was toch een van de belangrijkste redenen waarom ik bij de politie ging. Boeven vangen, hulp bieden aan mensen die dat nodig hadden, iets kunnen betekenen voor de samenleving, een stap naar voren zetten waar anderen terugdeinzen, maar ook vast werk en inkomen, alsmede een goed pensioen deden een duit in het zakje.
Lees verder →

Nieuw leven op straat

In mijn boek “De Blauwe Diender” staat een hoofdstuk, getiteld: “Nieuw leven op straat”.
Het beschrijft het aantreffen van een jonge vrouw op straat in Maastricht, die aan de wandel was met een pasgeboren baby. Niets bijzonders, zou je zeggen. Echter, de vrouw was vlak daarvoor in haar eentje in een portiek bevallen van een kind. Zij had vervolgens haar slip en spijkerbroek weer aangetrokken, waarbij de baby in haar broekspijp zat opgesloten. Het kind was nog met de navelstreng verbonden met de nageboorte, die nog in haar lijf zat. Deze gebeurtenis vond vermoedelijk plaats op de laatste zondag in augustus 1988. Helemaal zeker is dat niet.
Lees verder →