Debatteren

Foto: Fons Verhoeve Stein

Het Maaslandcentrum in Elsloo is voor even het episch centrum van een verkiezingsdebat tussen lokale politieke partijen. Het volk is van harte uitgenodigd om prangende vragen te stellen aan de kandidaat raadsleden. Ik behoor tot het volk, dus ben ik van de partij.
De zaal vult zich gestaag met pakweg honderd belangstellenden, maar het kan ook zomaar zijn dat het merendeel bestaat uit familie en bekenden van de panelleden.
Goed, het is al mooi dat het lijkt dat de opkomst groot is. Voor een dorpskern als Elsloo al heel wat. Immers, de laatste jaren werd er binnen het huidige gemeentebestuur, net zoals in andere gemeenten, menig robbertje gevochten in de politieke arena, hetgeen het vertrouwen in de politiek en de raadsleden niet bevorderde.

Debatleider Frans Bosch weet natuurlijk wel waaraan hij begint. Hij moet er op z’n minst voor zorgen dat de veertien kikkers in de kruiwagen blijven. Politici verdwalen al snel in een woud van wollige, vaak met hulp van spindoctors en voorlichters, ingestudeerde taal, voornemens, plannen en persoonlijke ambitie. Ze moeten derhalve in toom worden gehouden. Frans blijkt een bekwame menner te zijn.
In de sessie voor de pauze wordt het panel gevormd door de lijstaanvoerders van de zeven partijen en na de pauze krijgen de nummers twee de gelegenheid zich te profileren en op zoek te gaan naar nieuwe kiezers. De eerste vraag van Frans Bosch is of de panelleden zich binnen een minuut willen voorstellen aan het publiek, maar dan wel zonder iets over de partij of hun ambities te zeggen. Het loopt uit op een fiasco, bijna niemand blijkt in staat om op een simpele en vooral menselijke manier iets over zichzelf te vertellen. De meeste leden vertoeven waarschijnlijk nog in een droomwereld, welke middels enorme posters in hun voortuin of hangende rondom lichtmasten en op billboards uitgebreid is getoond. Natuurlijk in een pose die veel zelfvertrouwen uitstraalt.
Ik ben zeer benieuwd hoe deze mensen in het écht zijn.

Er zijn nog geen tien woorden gesproken door de eerste kandidaat of het gaat al faliekant fout.
Frans Bosch moet de deelnemers herhaaldelijk wijzen op de aan/uit knop van de campagnestand en vooral dat er niet goed geluisterd wordt naar de opdracht. Een van de debaters speelt het zelfs klaar om te zeggen dat hij niet weet wat hij over zichzelf moet vertellen. Sommige panelleden voldoen prima aan de opdracht.
Rondom mij hoor ik vooral hoongelach.

Ik zal je hier niet vermoeien met het verloop van het debat, daar zou ik minstens drie columns voor nodig hebben. Achteraf gezien wil ik er wel nog over kwijt dat vrijwel iedere spreker overliep van de gebruikelijke campagnetaal en wel zodanig dat ik regelmatig het gevoel had dat totaal voorbij werd gegaan aan de reden waarom de mensen eigenlijk naar deze bijeenkomst waren gekomen. De ego’s zijn groot, de ambities grenzeloos, het vermogen om écht te luisteren zeer beperkt.
Spektakel heb ik niet gezien, maar wel vormen van paringsdansen. Sommige lijsttrekkers stonden reeds als een soort centurion vooraan, fier en strijdvaardig, maar dan vooral op de billboards en posters, verspreid over de gemeente. In de zaal bleef van de fierheid niet veel over. Er werd teveel gehakkeld en niet iedereen had zich inhoudelijk goed voorbereid. Er werd te vaak hilariteit en irritatie opgewekt in de zaal om hetgeen er werd gezegd. De politieke mantra’s en het elkaar napraten in een ongeremde drang om maar vooral te willen samenwerken, voerden de boventoon.

Ik waag het te betwijfelen dat het vertrouwen in de gemeentelijke politiek door deze bijeenkomst is toegenomen.

Ik verheug me alvast op 21 maart.

4 Comments

  1. Jacques,
    Voor mij als nieuwkomer in deze setting is het interessant om te lezen hoe het kiezersdebat van het Dorpsplatform Elsloo beleeft wordt door het publiek.
    Ik stond aan de andere kant van deze groep en had geen idee wat er op ons afgevuurd ging worden…..
    Dmv loting werd bepaald wie er van de twee kandidaten per partij vóór of na de pauze aan de beurt was. Ik spreek voor mezelf als ik zeg dat ik het jammer vind dat ik als tweede aan de beurt was, mede omdat ik de vragen van voor de pauze beter had kunnen beantwoorden dan die van na de pauze…..
    Maar goed, dat is het risico van het vak !

    Persoonlijk vond ik het een geslaagde avond en een goed georganiseerd debat.
    Ik hoop nog een keer over vier jaar mijn en onze positie opnieuw te kunnen verdedigen, maar dan met een berg ervaring en inhoudelijke kennis van zaken.
    Bedankt voor deze column !

    Reply
    • Beste Suzanne,

      Het getuigt van moed en passie om in de politiek te gaan en je kwetsbaar op te stellen t.o.v. de samenleving waar jij zelf deel van uitmaakt. Alleen al daarom verdien je een compliment. Jouw eerlijkheid over hoe jij tegen het debat aankijkt geeft al aan dat jij oprecht de keuze hebt gedaan om de politiek in te gaan. Voor mij persoonlijk zal politiek nooit mijn passie worden. Dat heeft te maken met mijn ontwikkeling waarover ik intussen veel heb geschreven en dat, zolang als het kan, zal blijven doen. Daarbij komt dat ik geheel andere interesses heb, zoals schrijven, kunst en muziek en daar een combinatie van. Ik geniet momenteel van een mooi, prettig en interessant leven.

      Ik wens je uiteraard heel veel succes toe in je verdere ontwikkeling. Ga op zoek naar persoonlijke inzichten, koester de verkregen wijsheid en toon lef om voor jezelf op te komen. Stel je niet uitsluitend in op verwachtingen en/of eisen van anderen en verwacht er zelf niet al te veel van. Immers, hoe hoger de verwachtingen, des te dieper zijn de teleurstellingen waarmee je zeker te maken zal krijgen. Dat is nu eenmaal het leven.

      Wellicht zien wij elkaar maandag nog in De Graus. Dan kom ik ook een kijkje nemen en mijn oor te luisteren leggen.

      Reply
      • Beste Jacques,
        Mijn grootste passie is nog steeds werk als bloemist en de creativiteit daarin . Ik hou er echt heel erg van en ik begrijp daardoor ook heel goed uw interesse in de kunst en het schrijven, ook dat zijn creatieve vaardigheden !
        Politiek is mij met de paplepel ingegeven en ik heb dat altijd leuk gevonden. Na een paar jaar twijfelen heb ik nu echt besloten om ervoor te gaan. Lukt het deze keer niet om in de gemeenteraad te komen dan zal ik met dezelfde gedrevenheid aan de zijlijn meerennen met mijn CDA collega’s …

        Bedankt voor Uw succeswensen ! Wordt zeer gewaardeerd .. 😊

        Reply
        • Vooral op zoek gaan naar plezier en creativiteit Suzanne. In de bloemsierkunst kan jij je natuurlijk uitleven. Ik heb Zoni Weisz een paar jaar geleden ontmoet in de Terpkerk te Urmond. Hij was de grootste bloemsierkunstenaar van Nederland, bekend in de hele wereld.

          Reply

Laat een bericht achter.