Doodlopende weg

Doodlopende weg.

Ik voel me niet goed, de toekomst is ongewis
Alles lijkt bevroren, ik durf niet meer
Bang om dood te lopen en niet verder te kunnen

Links en rechts besneeuwde bermen
Onheilspellende wallen komen op me af
Ik voel me klein en bedreigd

Voort ijlend, eindeloos, leeg, doelloos
Zo lijkt het en zo voel ik het
Een stem aan het eind van de weg

Iemand roept met vertrouwelijke stem
Kom maar, wees niet bang!
Rustgevend, het is m’n eigen geluid

De stem van de liefde
Aan het eind van de weg uitkomst biedend
Nieuw leven wordt aangekondigd

Geen lijfelijke bedreiging meer
Links en rechts natuurlijke wallen
Ze doen mij niks, ik laat ze bestaan

Deze weg loopt niet dood
Aan het eind gekomen voel ik
Dat ik adem en leef.

Schilderij: © Alfons Smeets
Tekst: © Jacques Smeets

 

Laat een bericht achter.