Sinterklaas en Kerst

Decembermaand, feestmaand, de maand van het aan elkaar geven van cadeaus. Kinderen wiens hartje bonst van spanning, grote ogen bij het zien van Sinterklaas te paard en de zwarte pieten die het zoet rondstrooien. Samen liedjes zingen en versjes schrijven.

Het brengt me in gedachten terug naar de jaren ’50 van de vorige eeuw.

In huize Smeets werd Sinterklaas op 6 december gevierd en niet de avond van tevoren. Die avond zaten we wel met het hele gezin in een kring in de voorste woonkamer. Wij zongen uit volle borst samen met vader en moeder Sinterklaas Kapoentje en Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan en Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht. Het raam aan de straatkant werd op een kier gezet, weer of geen weer, want de Sint was onderweg en hij zou zomaar even langs kunnen komen en iets naar binnen kunnen werpen. Plotseling werd er rondom het huis op de ramen en deuren gebonsd, het gordijn voor het raam wapperde hevig en daar vlogen snoep en pepernoten de kamer binnen. Ik ruik het snoepgoed opnieuw als ik eraan denk. Blijdschap en vreugde alom, omdat de Goede Sint niet aan ons voorbij was gegaan. Uit dankbaarheid zongen wij uit volle borst Dag Sinterklaasje, daag, daag, Zwarte Piet.

Na dat huisbezoek hadden we een tijdje nodig om bij te komen van de spanning, maar uiteindelijk moesten we naar bed, want Sinterklaas zou ’s nachts terugkeren met de cadeautjes, die door de schoorsteen ons huis binnen zouden worden gebracht. Ik dacht er niet over na dat de zwarte kolenkachel gloeiend heet was. Ik had ook helemaal niet door dat mijn oudste zus op dat moment niet in de kamer was. De spanning was zo hoog opgelopen dat ik er niet meer van kon slapen.

Heel vroeg in de ochtend, om een uur of zeven liepen we met z’n allen in ganzenpas de trap af. Toen de deur naar de woonkamer geopend werd – uiteraard door de oudste, want die was de dapperste – werd ik overspoeld met een zalig gevoel. De grote eettafel was versierd met gekleurd papier, op de tafel stonden manden met ingepakte cadeaus en overal lag snoep, pepernoten, mandarijnen en chocolade letters. De cadeaus waren ingepakt en op elk pakje stond de naam van een van de kinderen. Dat Sinterklaas dit toch allemaal wist?

Het uitpakken was een lust en een leven van jewelste. Wat wil je, een gezin van elf kinderen, eindelijk was het feest aangebroken. Er was voor iedereen wel een pakje en tot onze vreugde troffen we daar leesboekjes, vier-kleuren balpennen, een doos kleurpotloden, een heuse Prisma agenda of de aanvulling voor het komende jaar, gebreide sokken of een sjaal aan. We waren er toen heel erg blij mee.

Na Sinterklaas volgde Kerstmis. Voor ons toen geen cadeaus, daar was niet genoeg geld voor en in die tijd was het ook niet gebruikelijk om elkaar geschenken te geven met Kerstmis. Wij luisterden in die tijd, samen met pap en mam op de Duitse radio naar Duitse kerstliederen, want dat vonden wij toen en dat vind ik nu nog steeds, hele mooie liederen.Het Transéamus is mij tot op de dag van vandaag bijgebleven.  Maar onder de kerstboom zongen wij ook Nederlandse kerstliedjes zoals De herdertjes lagen bij nachte en Stille nacht, Heilige nacht. En op eerste Kerstdag zong ik met het kerkelijk jongenskoor prachtige liederen in de Herdersmis.

Ik gun ieder kind en volwassene het grootste plezier en genoegdoening aan de cadeaus die gegeven en gekregen worden, met Sinterklaas of Kerstmis, dat maakt niets uit. Het gaat erom dat er even een moment van gezellig samenzijn is en dat is toch het mooiste geschenk dat wij aan elkaar kunnen geven, nietwaar?

©Jacques Smeets 2018

Laat een bericht achter.