Verkiezingen. Belangrijk?

De verkiezingen voeren de boventoon. Of je op Internet zit, tv kijkt, naar de radio luistert, de krant openslaat of met iemand een praatje maakt. Het gaat vooral over de verkiezingen.
Belangrijk, zeker voor ons landje, het wel en wee van de inwoners, de economie, zorg, onderwijs, veiligheid en al die andere thema’s die ons de laatste weken overspoelden. Lijsttrekkers, media en niet te vergeten de peilingen wekten de indruk dat er niets belangrijker was dan de verkiezingen.
Ik leef tussen twee werkelijkheden. Die van de politiek en die van de gezondheid van twee dierbare mensen. Twee broers om precies te zijn. Zij gingen een dag vóór de verkiezingen in verschillende ziekenhuizen onder het mes. De een voor een zware open hartoperatie en de ander voor een galblaasverwijdering.
De aanloop naar deze operaties zijn voor de twee patiënten en voor de naaste betrokkenen van een geheel andere orde dan die voor de lijsttrekkers op weg naar de verkiezingen. Bij de ene broer is er een levensbedreigend hartinfarct aan vooraf gegaan, bij de andere speelden ernstige klachten een lange en grote rol. De angst om te overlijden was nooit ver weg. Voor de lijsttrekkers gaat het om winst of verlies van Kamerzetels. Daar is altijd overheen te komen.

Op de dag van de verkiezingen ga ik even naar mijn broer, wiens hart het op een nippertje na had begeven. De operatie is achter de rug, de omleidingen zijn aangelegd via een geopende borstkas. Mijn broer ligt op bed en is pas een paar uur van de beademing. Hij ligt voor pampus, kan alleen zijn armen bewegen. Hij drukt mij de uitgestoken hand. Het doet goed deze in mijn hand te voelen. De angst dat het een koude hand had kunnen zijn is er bij mij zeker geweest.
Ik vraag aan hem of hij eraan heeft gedacht om iemand te machtigen voor de verkiezing.
‘Nee hoor, dit keer sla ik dat over, heb andere zorgen aan mijn hoofd en aan mijn hart’.

Heel begrijpelijk uiteraard. Als je in een ziekenhuisbed ligt, aangesloten aan allerlei apparatuur na een uiterst heftige operatie, dan ben je echt niet bezig met de verkiezingen.
De andere broer reageerde ’n beetje cynisch:
‘De verkiezingen? Ik heb er maar niet meer naar gekeken, anders zou ik teveel gal spuien’.
Zijn zieke galblaas was operatief verwijderd.
Ook heel erg begrijpelijk, deze reactie.
Beide broers liggen in bed te herstellen van de ingrepen, de een in een ziekenhuis en de ander thuis. De lijsttrekkers trekken de laatste dag nog het land in om nog een paar kiezers naar zich toe te trekken.

De verkiezingsdag verloopt erg hectisch. De grootste opkomst ooit. Stembureau in de grote steden blijven langer open vanwege de grote toestroom. Stemhokjes worden bijgeplaatst en stemlijsten bijgedrukt. Ongekende taferelen voor Nederlandse begrippen. Rond negen uur volgt de exitpoll. De NPO heeft zich uit de naad gewerkt om alles vlekkeloos te laten verlopen. Bij het tonen van de exitpoll gaat het al mis. De techniek laat Dione Stax in de steek. Is natuurlijk niet zo belangrijk, er staan immers geen mensenlevens door op het spel. Rob Trip begreep het wel. ‘Maak je maar niet te druk, komt wel goed’, was zijn laconieke reactie. In een ziekenhuis kan men dat niet op deze manier afdoen. Dan zouden er heel veel mensen dood blijven.

De lijsttrekkers vieren hun feestje of likken hun wonden. Hun aanhang komt op tv. Dat is vandaag de dag erg belangrijk voor velen. Er dient zich een enorme politieke landverschuiving aan. Voor premier Rutte zal er niet zoveel veranderen, hij zal vermoedelijk afstevenen op een derde Kabinet. De PvdA zal zich diep in de krochten van het democratisch centrum terugtrekken om uit te huilen en op zoek gaan naar raakvlakken of reddingsboeien. Het bedreigende populisme is in de kiem gesmoord. De dominosteen blijft overeind. Buitenlandse media, in grote getale verzameld in Den Haag, pakken hun schotels in en vertrekken, waarschijnlijk teleurgesteld dat de PVV niet de grootste partij was. Het zou wereldnieuws zijn geweest als Nederland een populistisch land zou zijn geworden. In plaats daarvan spint het grote midden van ons parlementaire systeem garen bij het verlies van de PVV. Voor dit onbelangrijke nieuwsfeit zijn zij natuurlijk niet naar de residentiestad gekomen.

Mijn twee broers zullen er weinig van meekrijgen. Zij hebben iets anders te doen, iets veel belangrijkers. Zij moeten zorgen dat ze opnieuw gezond worden en verder kunnen met hun leven.
Twee mensen die al vele jaren als weduwnaar door het leven gaan. Een mensenleven is van een geheel andere orde dan het leven van een politieke partij. Zeker, leden van een politieke partij zijn ook mensen, maar zij zitten op een totaal andere golflengte. Hun levens worden op dit moment niet bedreigd door een gevaarlijke ziekte of operatie. Morgenvroeg is er ook voor hen een nieuwe dag.
Zij zullen getekend blijven voor hun leven. De een middels omleidingen rondom zijn hart, de ander door het verlies van de galblaas. Met de gezondheidszorg voor beiden zit het wel snor. Zij zijn uitermate te spreken over de uitstekende zorg die zij de laatste tijd hebben ervaren.

De Tweede Kamerverkiezingen zijn belangrijk. Het persoonlijke leven en gezondheid van een mens ook. Alles is belangrijk in het leven. Of moeten we af en toe relativeren en elkaar vooral een mooi leven en goede gezondheid toewensen? Zou wel erg mooi zijn als de lijsttrekkers dat elkaar morgenvroeg toewensen. Ik wens het heel zeker mijn beide broers toe.

2 Comments

  1. Mooi verwoord en in perspectief gezet, Jaqcues. Ik wens je broers sterkte en kracht voor herstel en dank voor je mooie schrijven

    Reply

Laat een bericht achter.